19.08.2016 tarihine not

Dedem benim dostum, arkadaşım, abim, babam. Çoklu rollerin kabadayi, huysuz ve pamuk yürekli adamı. Dağ gibi herif, sen varken korkmazdim ben dede. Allah’ın yardım sebebini yanı başında hissetmek gibi bir şeydin sen. Bize hep hayata meydan okumayı öğrettin. Bir tek yüksekten korkardın, ondan da ben korkmazdım, bu yüzden ben hiç bir şeyden korkmazdım. Bugun ilk defa aciz hissettim kendimi sen kapıdan ciktiktan sonra doktorla konusurken… Doktor kanser dedi, Glioblastoma Multiforme IV, timör var beyninde. Tedavi edilmezse 3 ay , ameliyat olursa radyoterapi kemoterapi en fazla 1 yıl yasar, kendinizi hazirlayin… . Sebebi bilinmeyen ve kurtuluşu olmayan bir hastalıktır bu …

Bugüne kadar hep yanimizdaydin. Ne olursa olsun, dağ gibi durdun.  Bugüne kadar hiç düşünmedim bizden ayrılacağını, öyle yaşadın yanımızda… O yüzden sensizliği düşünmedim hiç , bu gün düşündüklerim… Çok fazla boşluk hissettim be dede, çok fazla.

Nakliyecilik yapardın… 7 – 8 yaşlarındaydım beni yanına alır ve bana büyümekten adam olmaktan bahsederdin yaptığımız yolculuklarda. Bense senin yanında hep çocuk kalmak istiyorum derdim. Sense bugün çocuksun; annene, babana, bize muhtaçsın,  bizse sizin için uçuşan pervaneleriz. Seninde sorumlulukların olacak, şu an deslerden başka pek bir sorumluluğun yok ama  büyüdükçe hem yeteneklerin hem de sorumlulukların artacak. Nasıl biz sana destek oluyorsak sende ihtiyacı olanlara destek olacaksın derdin.  Yaşın ilerdikçe umudu olanların umudu olmalısın o yüzden de kendini iyi , başarılı ahlaklı biri olarak yetiştirmelisin hata yapmaktan korkma ,sarsılma hep zorlukları aşmaya çalış; arkanda hep biz olacağız demiştin..

İnsanların sırları olur sadece kendine sakladığı sırlar…Sizi siz yapan seni sen yapan sırlar, kimsenin bilmediği zaman kıymetlenen insanın en değerli zineti gibidirler… Hem sırdır hem devasa yolculuklar… Bana kendi sırrından ve yolculuğundan bahsetmiş, 16 yaşında evlendirdiler düzelmem için olmadı, 4 sene geçti  2 çocuğum oldu  yine benden bir şey olmadı, Rabbim sonra öyle gözümü açtı ki ; bir günde insanı kamil olmasam da baya bi büyüdüm ve tövbe ettim bir sürü yanlışlarımdan döndüm.

Sen şimdi ağır ağır gidiyorsun ve giderken de neler öğretiyorsun öyle dede…Bugün o kaçınılmaz sona kadar hergün yanında olmak ve gözlerim kanarcasına ağlamak, sımsıkı sarılmak. istiyorum sana . Ama senin çocuklamaya başladığın bu dönemde şimdi bizim dağ olma vaktimiz geldi. İnsan görmediğiyle, o kapalı kutunun içindekiyle nasıl mücadele eder? Günlerdir soruyorum kendime… Ne sen bırakcaksın seni, ne de biz seni … Erteliyorum tüm hıçkırıkları ve hüzünleri .

Şimdi zor çetin bir yolculuk var önümüzde, yanındayız ,  canımızla, çabamızla, umudumuz ve dualarımızla. Senin dediğin gibi ve öğrendiğindeki vakurunla öğrettiğin gibi, sarsılmıyoruz sarsılmayacağız.. Rabbim yardımcımız olsun. Rabbim sana iman ettik, senden yardım istedik, senden umut ettik, şifa istiyoruz senden, duaları karşılıksız bırakmayan Rabbim, şifa verir misin vermez misin bilmem;  ama ettiğimiz her dua için O’na rahmet et, O’nu bağışla.

2 Comments

  1. Yusuf Ziya Ünal Aralık 26, 2017 Reply
    • adminAuthor Aralık 28, 2017 Reply

Add a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir